Una Visión de Galicia

É unha lingua fermosa, moi fermosa, máis cando a fala un galego (ou galega) destes que cando teñen que falar en castelán non atopan as palabras. O acento dos galegos é doce cando están de boas, e cando están de malas ten unha forza que non teñen outras linguas (e si non que o digan os poucos que me teñen escoitado berrar en galego…)

Nacín noutra terra, pero levo a Galicia no corazón, por ser a terriña dos meus pais e dos meus avós, por ser ese recuncho onde o verde manda sobre o gris, por ter os ríos e as fontes que ten, as termas, os castros, os carballos, os montes e as praias… e como non… as rías. Cánta fermosura en tan pouco sitio!

Mais Galicia non só é natureza, Galicia é historia, é pedras que recordan unha civilización antiga, Galicia é celta, é romana, é románica e barroca, é catedraís e museos, é cultura, literatura, escultura e arte. Galicia é Sargadelos, é Castelao, é Rosalía de castro e a súa negra sombra, Galicia é festas e orquestas, é peonza, chave e futbolín, si! futbolín, porque o inventou un galego, e menudo invento que foi! Si, a verdade é que Galicia é unha chea de cousas das que todo-los galegos deberíamos estar orgullosos. E digo deberíamos porque aínda que non nacín eiquí, síntome galega de corazón porque as miñas raíces ficaronse tamén nesta terra da que collín e aprendín moito grazas os meus pais e grazas a que xa levo uns anos vivindo nela, e non sabedes o moito que me gusta vivir eiquí… é un soño feito realidade.

Por iso naceu iste pequeno blog, para poder compartir con vos a miña visión deste fermoso lugar onde teño a sorte de vivir, porque é unha forma de que a miña nai, que sigue en Venezuela, poda ver todo-los recunchos que coñezo desde que viñen, e porque isto faime sentir un pouco máis preto dela, do meu pai e do meu irmán aos que boto moito de menos, como din, teño saudade deles…

O bo desto é que ademais de chegar a eles tamén poden entreterse co meu blog outros tantos os que me aleda moito poder amosarlles Galicia como eu a vexo, unhos a coñecen moito mellor ca min, outros non a coñecían (os que menos) e outros tantos sinten esa tan coñecida morriña cando ven algunhas das fotos deste fermoso lugar.

E si, gústame moito o galego (e os galegos… ^__^), por iso hoxe escribo estas verbas nesta fermosa lingua. Aínda que non teña a costume de falalo, non por iso deixa de gustarme

Pido perdón polas grallas… é a falta de costume… apertas a todolos que toman o tempo de pasar por eiquí a lerme.

MJ